ৰাইজৰ বাৰ্তা বিশেষ প্ৰতিবেদন-
তেওঁ আছিল এজন সাংবাদিক। সমাজৰ সাধাৰণ মানুহৰ সমস্যা, দুখ-কষ্ট আৰু অধিকাৰৰ কথা সংবাদ মাধ্যমৰ জৰিয়তে তুলি ধৰিছিল। কেৱল বাতৰি প্ৰকাশ কৰাই নহয়, অসহায় আৰু বিপদত পৰা বহু লোকৰ কাষত থিয় হৈ সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছিল। মৈৰাবাৰী প্ৰেছ ক্লাৱৰ সভাপতি হিচাপেও তেওঁ সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰত এক বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
ৰাতিপুৱা হ’লেই মৈৰাবাৰীৰ তেওঁৰ দুৱাৰমুখত বহু লোকৰ সমাগম হৈছিল। কোনোবাই চিকিৎসাৰ বাবে সহায় বিচাৰিছিল, কোনোবাই আৰ্থিক সমস্যাৰ কথা কৈছিল, আন কোনোবাই লৈ আহিছিল সামাজিক বা ব্যক্তিগত সমস্যাৰ অভিযোগ। সামৰ্থ্য অনুসৰি সকলোৰে কথা শুনি সহায় কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল তেওঁ। সেয়াই হয়তো তেওঁক সাধাৰণ মানুহৰ মাজত এক সুকীয়া পৰিচয় দিছিল।
সময় সলনি হ’ল। সাংবাদিকতাৰ পথ এৰি তেওঁ ৰাজনীতিৰ পথত আগবাঢ়িল। অৱশেষত জনসাধাৰণে তেওঁক ধিং সমষ্টিৰ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিলে। দায়িত্ব লাভ কৰাৰ পিছৰে পৰা তেওঁৰ সন্মুখত আহিল আৰু ডাঙৰ দায়িত্ব—সমগ্ৰ ধিং সমষ্টিৰ উন্নয়ন।
বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ ধিং সমষ্টিৰ বিভিন্ন অঞ্চলত উন্নয়নমূলক কাম-কাজৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি আহিছে। পথ-ঘাট, শিক্ষা, স্বাস্থ্য, যোগাযোগ ব্যৱস্থা, কৃষি আৰু জনসাধাৰণৰ দৈনন্দিন সমস্যাক লৈ তেওঁ বিভিন্ন সময়ত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে।
সাংবাদিক হিচাপে তেওঁ যিদৰে মানুহৰ সমস্যা সমাজৰ সন্মুখলৈ আনিছিল, আজি জনপ্ৰতিনিধি হিচাপে সেই সমস্যাবোৰ সমাধানৰ বাবে কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। সাংবাদিকতাৰ সময়ত মানুহৰ কণ্ঠস্বৰ হোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আজি বিধায়ক হিচাপে মানুহৰ বাবে কাম কৰাৰ এই যাত্ৰাই মেহেবুব মুক্তাৰৰ ৰাজনৈতিক জীৱনক এক বিশেষ ৰূপ দিছে।
জনসেৱাৰ পথত দায়িত্ব আৰু প্ৰত্যাহ্বান দুয়োটাই আছে। ধিংবাসীৰ আশা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰি সমষ্টিটোক অধিক উন্নত আৰু সুন্দৰ কৰি তোলাই এতিয়া তেওঁৰ সন্মুখৰ মূল লক্ষ্য। অতীতৰ সেই সহায়ৰ হাতখনেই যেন আজি বৃহৎ পৰিসৰত ধিংবাসীৰ বাবে কাম কৰাৰ প্ৰেৰণা হৈ পৰিছে।
এসময়ত মানুহে সহায় বিচাৰি আহিছিল তেওঁৰ দুৱাৰমুখলৈ—আজি সেই একেজন মানুহেই জনপ্ৰতিনিধিৰ দায়িত্ব লৈ ধিংবাসীৰ দুৱাৰমুখলৈ গৈ তেওঁলোকৰ সমস্যা শুনাৰ চেষ্টা কৰি আছে। সাংবাদিকতাৰ পৰা জনসেৱালৈ মেহেবুব মুক্তাৰৰ এই যাত্ৰা সঁচাকৈয়ে এক উল্লেখযোগ্য অধ্যায়।
